Za nami największy międzynarodowy turniej piłki ręcznej w Polsce, w którym przez trzy dni rywalizowały zespoły z Polski, Litwy i Łotwy. Setki meczów, tysiące zawodników i ogrom emocji – a wśród nich świetne występy naszych drużyn chłopców!
Wyniki naszych zespołów:
2. miejsce – drużyna chłopców rocznik 2016
4. miejsce – drużyna chłopców rocznik 2015
9. miejsce – trzecia drużyna chłopców roczniki 2015/2016
Kazimierz Dygoń, trener:
„Turniej do turnieju podobny, jednak ich wartość sportowa i szkoleniowa może być bardzo różna. Jak było tym razem? Wzięliśmy udział w turniejowej rywalizacji, w której zawierało się wszystko. Graliśmy z zespołami słabszymi, bez najmniejszego problemu osiągając zwycięstwa. Były jednak zespoły dla nas trudne do ‘przeskoczenia’. Grając z nimi, musieliśmy wznieść się na wyżyny swoich umiejętności. Ponadto ten turniej dał możliwość pogrania wszystkim zawodnikom. Na uwagę zasługuje bardzo dobre sędziowanie. Mecze finałowe sędziowała dwójka profesjonalnych sędziów ligowych, co jest ewenementem w turniejach dziecięcych.
Analizując grę naszych chłopców, nie możemy pominąć wyniku, jaki uzyskał Świt II, mający w składzie zawodników z rocznika 2016, ale też 2017 i 2018. O czołowe miejsca rywalizowali z wyrośniętymi, szybkimi i dużo mocniejszymi fizycznie przeciwnikami z Łotwy oraz Puław. Z zasady wierzymy trenerom, że ich zawodnicy są z danej kategorii wiekowej, ale czasem… Cóż, chłopaki podjęli walkę. Grali bardzo mądrze taktycznie. Wiedzieli, że bieganie do szybkiego ataku byłoby błędem, ponieważ tak rosły przeciwnik dopędzałby ich na kilkunastu krokach. Byłaby to pewna utrata sił i bardzo prawdopodobna strata piłki. Nie szarpali się również w grze pozycyjnej z przeciwnikami, co najmniej o kilka kilogramów cięższymi, którą prowadzili, trzymając dystans do linii obrony. Szukali możliwości do wykorzystania swoich umiejętności technicznych. Właśnie z taką naszą grą nie radzili sobie przeciwnicy, stąd nasz doskonały wynik.
Pierwszy szok w meczu grupowym przeżyli Łotysze, z płaczem schodząc z boiska po remisie 22:22. Następnymi zdziwionymi po meczu półfinałowym byli pewni siebie zawodnicy z Puław. Mimo że faulowali nas, za co m.in. jeden z nich dostał czerwoną kartkę, przegrali po rzutach karnych. Mecz finałowy to ponowna konfrontacja z zawodnikami z Łotwy. Ten mecz był już dla nas nie do udźwignięcia. Agresywna gra, szybkość i siła rzutów starszych i fizycznie dużo mocniejszych, a do tego mocno zmotywowanych przeciwników oraz odkładające się zmęczenie u naszych chłopaków musiały dać końcowy wynik meczu dla nas niekorzystny. Natomiast to, co ci chłopaki osiągnęli, w sensie pozytywnym szokowało nawet osoby postronne, które zadawały pytania typu: ‘Kiedy te dzieci zdążyły się tak dobrze nauczyć grać?’
Na drodze Świtu I – rocznik 2015 – do drugiego miejsca w grupie były zespoły, które nie stwarzały nam problemów, aby te mecze wygrywać. W meczu o pierwsze miejsce w grupie z Puławami chłopaki zagrali dużo poniżej swoich możliwości, wyraźnie przegrywając. Niedzielny mecz o trzecie miejsce miał zupełnie inny charakter. Chłopaki mieli coś do udowodnienia. Mecz był w ich rękach, ale pod koniec spotkania dwie sytuacje sam na sam z kontry zostały ‘przestrzelone’. Nie uchroniliśmy się przed remisem, a po rzutach karnych przegraliśmy.
Świt III – rocznik 2015, 2016, 2018 – nie miał żadnych obciążeń. Mieli grać jak najlepiej i jak najwięcej z siebie ‘wycisnąć’. Indywidualnie różne były efekty tego ‘wyciskania’, ale zdobyte dziewiąte miejsce w turnieju jest pozytywnym zaskoczeniem. Każdy z chłopaków zdobył bramki i to również jest turniejową zdobyczą.
Najlepszymi zawodnikami w poszczególnych zespołach zostali:
UKS Świt Szaflary II – Strama Antoni
UKS Świt Szaflary I – Smajdor Antoni
UKS Świt Szaflary III – Handzel Stanisław
Galeria zdjęć: https://www.facebook.com
ŚWIT Szaflary- Akademia Piłki Ręcznej
Serce Podhala – Gmina Szaflary
